گشاده دل‌ترينِ مردم است و خاكسارترينِ آنان . خنده‌اش لبخند است و گرد آمدنش براى آموختن . پند دهنده غافلان است و آموزگار نادانان . آن را كه آزارش دهد ، نمىآزارد و به آنچه بيهوده است ، نمىپردازد . از مصيبت و گرفتارى [ دشمنش ] ، شاد نمىشود و از كسى غيبت نمىكند . از حرام‌ها مىپرهيزد و در آنچه شبهه‌ناك است ، درنگ مىكند . پُر بخشش است و كم آزار . ياور غريبان است و پدر يتيمان . شادىاش در چهره اوست و ترسش « 1 » در دل او . به درويشىِ خويش شادان است . از عسل شيرين‌تر است و از صخره سخت‌تر . رازى را فاش نمىسازد ، پرده‌درى نمىكند . حركاتش با ظرافت است و ديدارش شيرين . پُر عبادت است و خوش وقار و نرم‌خو و پُرسكوت . هر گاه به او نادانى و جسارت شود ، بردبارى مىورزد و در برابر آن كه به او بدى كند ، شكيباست . به بزرگ‌سالان احترام مىنهد و با خردسالان مهربان است . در امانت‌ها درستكار است و از خيانت به دور . همدمش پرهيزگارى است و خوىاش شرم و آزرم . پر احتياط است و كم لغزش . رفتارهايش آموزنده است و گفتارش جذّاب . از لغزش و خطا ، در مىگذرد و عيبجويى نمىكند . سنگين است و شكيبا . خشنود است و سپاس‌گزار . كم سخن است و راستگو . نيكوكار است و پاك‌دامن . بردبار است و ملايم . خويشتندار است و شرافتمند . نه لعنتگر است ، نه سخن‌چين ، نه دروغگو ، نه غيبت كننده ، نه ناسزاگو ، نه حسود ، و نه بخيل . خوش و خرّم است . اهل كنجكاوى و جاسوسى نيست . از كارها ، عالىترينِ آنها را مىجويد و از خوىها ، والاترينشان را . خداوند ، همراه و نگهدار اوست و توفيق الهى پشتيبانش . در عين نرمش ، اقتدار دارد و تصميماتش توأم با يقين است . به كسى كه مبغوض اوست ، ستم و بىانصافى نمىكند و به خاطر كسى كه دوستش دارد ، مرتكب گناه نمىشود . در سختىها صبور است ، ستم و تعدّى نمىكند و هوسران نيست .

--> ( 1 ) در بحار الأنوار : " اندوهش " آمده كه اين ، مناسب‌تر است .